
ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಯಶೋವರ್ಧನನೀನಿದ್ದೋಡೆ ನನಗದೇ ನಂದನವನ
ನೀಲಿ ಬಾನಲಿ, ಮುಂಜಾವಿನಲಿಮೂಡಲ ಮನೆಯ ಬೆಳಗೋರವಿಯ ಹೊಂಗಿರಣದ ನಡುವೆಗರಿಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರುತಾ.. ಸಾಗುವಹಕ್ಕಿಯ ರೆಕ್ಕೆಯಂತಾ ಹುಬ್ಬುಗಳು..
ಬೆಳ್ಳಿ ಬಟ್ಟಲೊಳಗಿನ ಶಿವಲಿಂಗದಂತೆಹೊಳೆವ ಆ ನಿನ್ನ ನಯನಗಳೋನಾ ಮೆತ್ತಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು, ಎದೆಗೆ ನಿನ್ನಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಯಕೆಯನ್ನುಪದೆಪದೇ ಇಮ್ಮಡಿಗೊಳಿಸುತಿದೆ..
ದೃಷ್ಟಿ ಬೊಟ್ಟನಿಟ್ಟ ಆ ನಿನ್ನಮೃದುಲ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ, ನೀ ನಗುವಾಗಅರಳಿ ಹಾಗೇ ಮಾಯವಾಗುವಕೆನ್ನೆಗುಳಿಯೊಳು ನಾ ಒಂದಷ್ಟುಮುತ್ತುಗಳ ಸುರಿಸಿ, ಅದ ಬಚ್ಚಿಡಲೇಎಂದು ನನಗೀಗ ಅನಿಸುತಿದೆ..
ನೀ ನಗುವಾಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ,ನೀ ನೋಡುವಾಗ ಶ್ರೀರಾಮನೀ ನಡೆಯಲು ಅಣಿವಾದೊಡೆಕಂಡಂತಾಗುತಿದೆ ಆ ಶ್ರೀಹನುಮಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ದೇವರು ಇಹನಂತೇಆ ದೇವರೇ ಮಕ್ಕಳಾಗುವರಂತೆ.
ಆ ನಿನ್ನ ಎಳೆಪಾದಗಳಿಗೋ,ನಾ ಕೊಟ್ಟ ಮುತ್ತುಗಳಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ.ನನ್ ಎದೆ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ನೀಕುಣಿವಾಗ, ಕಾಣದ ಸ್ವರ್ಗಕೆಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚಬೇಕೆನಿಸಿದಿರಲ್ಲ..ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಯಶೋವರ್ಧನನೀನಿದ್ದೋಡೆ ನನಗದೇ ನಂದನವನ..
ಪ್ರಕಟಣೆ: 20 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2026 · © ರಾಘವೇಂದ್ರ ಪದ್ಮಶಾಲಿPublished: 20 October 2026 · © Raghavendra Padmashali


