ಬಲು ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಪ್ರೀತಿ

ಮೃದುಲ ತುಟಿಗಳ ತಾಕಿಸಿಹರೆಯ ಬಿಸಿಯುಸಿರ ಸೇರಿಸಿನಾನೇನೋ ನಿನ್ನ ಎಳೆದುಬಿಟ್ಟೆಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಬೆಚ್ಚಗಾಗಿಸಿಮನಸ್ಸೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಫುಲ್ಲವಾಗಿಸಿನೀನೇನೊ ನನ್ನ ಒಳಸೇರಿಬಿಟ್ಟೆ

ನನ್ನ ಮನದೊಳಗಿನ ನೋವು,ದುಗುಡ ದುಃಖ ದುಮ್ಮಾನವೆಲ್ಲಾನೀ ಸುಟ್ಟು ಬೆಳ್ಳಿಧೂಪವಾಗಿಸಿಮೆಲ್ಲನೇ ಹೊರ ಬರುತಿರಲುಮತ್ತ್ಯಾವ ಸ್ವರ್ಗವೂ ಬೇಡಎಂದೆನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ.

ನೀ ಜೊತೆಗಿದ್ದಷ್ಟು ಹೊತ್ತುಎಲ್ಲವನೂ ಮರೆಸಿಬಿಟ್ಟೆ,ಯಾರೂ ಬೇಡ ಎನಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ,ಪದೆಪದೇ ನೆನಪಾದ ನಿನ್ನತುಟಿಯಂಚಲಿ ಆಲಂಗಿಸಿ,ನಾ ಕಿಚ್ಚು ಹೊತ್ತಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ,ಇದೇ ಸಲುಗೆಯಲಿ,ಮತ್ತದೇ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ, ನೀನನ್ನ ಮತ್ತೆ ಸೋಲಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ,ನೀನಿಲ್ಲದೇ ನಾ ಬದುಕಲಾರೆಎನ್ನುವಂತಾಗಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ.

ಇದೆಂತಾ ಮೋಹವೋ ನಾ ಕಾಣೆ,ಆಗಾಗ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ನಾವು,ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಸೇರುವಂತಾದೆವು,ಘಳಿಗೆಗೊಮ್ಮೆಯೂ ಸೇರುವಂತಾದೆವು.ಈ ಜೋಂಪಿನಲಿ, ಈ ಅಮಲಿನಲಿ,ಎಲ್ಲ ಮರೆತು ಹಾಗೇ ತೇಲುತಲಿಅತಿಯಾದರೆ ಅಮೃತವೂ ವಿಷವೆಂಬಸತ್ಯವನು ಇಬ್ಬರೂ ಮರೆತೆವು.ಎಂದೂ ಮರೆಯದ ಪಾಠವ ಕಲಿತೆವು.

ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಉಸಿರಾಡಲು ಕಷ್ಟವಾಗಿಸಿ,ಭವಿಷ್ಯದ ದಿನಗಳ ಕನಸು ಮಂಜಾಗಿಸಿ,ನೀನಿದ್ದ ಎದೆಗೂಡು ಹೊಗೆಗೂಡಾಯಿತು.ನನ್ನ ಖುಷಿಗಾಗಿ ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಪ್ರೀತಿಇಂದು ಕಡುಕಪ್ಪಿನ ಇಂಗಾಲವಾಯಿತು.ಈ ಲೋಕದಲಿ ನನ್ನನೂ ನಾ ಮರೆತು,ನಿನ್ನ ನಂಬಿದ್ದೇ ಈಗ ಮುಳುವಾಯಿತು.ನನಗಾಗಿ, ನನ್ನವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ,ನಾ ಕಂಡ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಈಗಹೇಳದೇ ಕೇಳದೆ ಮಸಣವನೂ ಸೇರಿತು.

ಪ್ರೀತಿಯೇ ಇರಲಿ, ದ್ವೇಷವೇ ಇರಲಿ,ಮಮಕಾರವೇ ಇರಲಿ, ಅಪಕಾರವೇ ಆಗಲಿ,ಇಷ್ಟವೇ ಇರಲಿ, ಕಷ್ಟವೇ ಆಗಿರಲಿ,ಖುಷಿಯೇ ಇರಲಿ, ನಂಬಿಕೆಯೇ ಇರಲಿ,ಕೋಪವೇ ಇರಲಿ, ತಾಳ್ಮೆಯೇ ಇರಲಿ,ಯಾರೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಇದುಯಾವುದೂ ಅತಿಯಾಗದೇ ಇರಲಿ.ಅತಿಯಾದರೆ ಯಾವುದೂಒಳ್ಳೇಯದಲ್ಲವೆಂಬುದು ನೆನಪಿರಲಿ.